Արդարության մունետիկը

Արդարության մունետիկը
(փոխադրություն)

1200 թվականն էր, անտառի նեղ ճանապարհով գալիս էին մի խումբ հեծիալներ։ Նրանց առաջնորդը մի տղամարդ էր՝ սև սքեմով, առանց մորուքի, կարճահասակ։ Նրա անունը Մխիթար Գոշ էր։

Գոշն ինքն իրեն ասաց, որ դա այն է ինչ ուզում էր։ Այդ տարածքում կառուցվեց վանք, որը անվանվեց Գոշավանք։ Քանի որ աշխարհում անարդարություն էր Մխիթար Գոշը օրհենսգիրք ստեղծեց, որպեսզի հավասարություն լինի։ Նա որոշեց համալսարան ստեղծել, որպեսզի այնտեղի սովորողները ամբողջ աշխարհում արդարություն սփռեն։

Արդեն 13֊րդ դարի կեսն էր, շատերն  ավարտել էին համալսարանը, բայց դեռ ոչինչ չէր փոխվել։ Գոշը գնում է ուղտագնացության։ Կիլիկիան մի  հրաշալի վայր էր, որտեղ սելջուկներ չկային։ Այնտեղ խաղաղ կենցաղով հայեր էին ապրում։ Նա ցանկանում էր այնտեղ մնալ, բայց վերադառնում է Գոշավանք, որովհետև դա էր իր երազանքը։

Մխիթար Գոշը արդեն Սևանում էր և հեռվից տեսնում էր Գոշավանքի ուրվագիծը։ Ճանապարհին նրան էին մոտենում մաշված հագուստով մարդիկ։ Գոշը նրանցից ալյուր խնդրեց, բայց նրանք ասացին, որ չունեն։ Մխիթարը նրան ուղարկեց ամբար, այնտեղ հասնելով նրանք տեսան, որ այնտեղ շատ ցորեն կա։

Եվ մի օր էլ Գոշը հրաժեշտ տվեց մենաստանին։ Նա գնում էր դեպի հավերժություն։

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s