Հայոց նոր գրականության հիսնամյակը (հոդվածի վերլուծություն)

1858 թվականին Թիֆլիսում Ներսիսյան դպրոցի տպարանից դուրս էր եկել մի գիրք «Վերք Հայաստանի, Ողբ Հայրենասերի» վերատառությամբ։ Դա այն երջանիկ գիրքն էր, որ հայոց նոր աշխարհիկ գրականության առաջին հիմնաքարն էր ընդունված։ Այդ տարի լրանում էր այդ գրքի տպագրության — հայոց նոր գրականության սկզբնավորության հիսնամյակը։ Եվ դա մի առիթ էր համազգային տոն կազմելու համար։

Թումանյանն ասում էր, որ պետք է տոնել դա, որովհետև դա տոն է։ Այն ինքնըստինքյան կունենա բարոյական ահագին նշանակություն և համատարած հայ ժողովրդի ընդհանուր ոգևորության, լավագույն հիշողությունների ու պայծառ հույսերի օրը կլինի։ Նա ասում էր, որ այդ տեսակ օրեր շատ չեն լինում ժողովուրդների կյանքում։ Եվ դրանք անպայման պետք է  տոնել։

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s